لمشاهب هي فرقة موسيقية مغربية تأسست في الدار البيضاء عام 1974، وهي معروفة بذوقها الفريد و تأثرها بالموسيقى الغربية. لمشاهب لها خصوصية إدخال أدوات إلكترونية حديثة وكتابة نصوص تدين السلوك المفرط للنظام المغربي، مؤسسها المرحوم لمراني مولاي الشريف و باقية الاعضاء هم: السوسدي محمد، الشاذلي امبارك، باطما محمد، حمادي محمد.
vendredi, avril 22, 2022
بغيت بلادي لمشاهب 🎵Beghit Bladi lemchaheb
بغيت بلادي🎵 لمشاهب
وا بغيت بلادي مي ياه
واه بغيت بلادي مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه
وا بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم
هو يتسارى بين الربيع النوار ويلي كيف داني مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم
غراتك و رماتك، في بحر ما له سواحل ظل تقيم ليلاتك، و الصابر في الناس العاقل و غراتك و رماتك، في بحر ما له سواحل ظل تقيم ليلاتك، و الصابر في الناس العاقل
سر الخاطر يتغير، سره يبقى جوال ويلي عقلي و محير، و على بلادي عوال ها سر الخاطر يتغير، سره يبقى جوال ويلي عقلي و محير، و على بلادي عوال
واه بغيت بلادي مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم
وتجني رعدة في بلادات الناس سيدي أو حالي يقوى ويلي و نبقى جوال (اااه و نبقى جوال) لا طالب و لا طبيب يجني بدوا سيدي أو وحشي يقوى ويلي و على بلادي عوال (اااه على بلادي عوال)
وتجني رعدة في بلادات الناس سيدي أو حالي يقوى ويلي و نبقى جوال (اااه و نبقى جوال) لا طالب و لا طبيب يجني بدوا سيدي أو وحشي يقوى ويلي و على بلادي عوال (اااه على بلادي عوال)
وتجني رعدة في بلادات الناس سيدي أو حالي يقوى ويلي و نبقى جوال (اااه و نبقى جوال) لا طالب و لا طبيب يجني بدوا سيدي أو وحشي يقوى ويلي و على بلادي عوال (اااه على بلادي عوال) على بلادي عوال، على بلادي عوال
واه بغيت بلادي مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه واه بغيت بلادي مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه واه بغيت بلادي مي وهيه يا اهلي مي وهيه يا اهلي مي ياه وا بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم
ولد بلادي ولد بلادي صوت ينادي يا ولد بلادي أجي تشوف ولد بلادي صوت ينادي من عيون الصحرى بلادي يا ولد بلادي أجي تشوف جنب كل زنقة بسما وردية و زواق الحنة و ريحة شلحية رمال الصحرى و عيشة بدوية هامياه ورود و معاهم لبنية بغيت بلادي مياه بغيت بلادي راه الدنيا ما دوم راه الغربة ما دوم
بغيت بلادي🎵 لمشاهب
بغيت بلادي مي ياه بغيت بلادي مي وهيه بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم
هو يتسارى بين الربيع النوار ويلي كيف داني مي وهيه بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم
غرتك و رماتك في بحر ما له سواحل ظل تقيم ليلاتك الصابر في الناس العاقل
ياك سر الخاطر يتغير سره يبقى جوال ويلي عقلي و محير على بلادي عوال
بغيت بلادي مي وهيه بغيت بلادي ميمتي راه الدنيا ما دوم بغيت بلادي ميمتي راه الغربة ما دوم
وتجني رعدة في بلادات الناس سيدي أو حالي يقوى ويلي و نبقى جوال لا طالب و لا طبيب يجني بدوا سيدي أو وحشي يقوى ويلي و على بلادي عوال
La chanson Palestine interprétée de la manière la plus majestueuse, avec un air grave dégagé par les membres du groupe Lemchaheb en considération à cette terre violée par les sionistes, Lemchaheb depuis des temps étendus chantent la déficience des Arabes face à ces occupants, en réclamant qu ils ont réussi grâce aux sciences développées et à leur progrès, par contre nous ! nous sommes continuellement en défaut, et par défectuosité nous traînons derrière, mais qui est le responsable ?!!!!!!!
"....La vidéo de Palestine postée par l'ami Kebir Rowade Hay, cette version avec feu Chérif aux commandes est exactement l'incarnation de l’esprit de feu qui nous a longuement transporter, force, dynamisme, tonnerre avec des voix au top venus d'ailleurs et un chérif conquérant et incisif, on peut reggreter vivement l'absence du grand Batma Mohamed....." (Errami Miloud)
Festivités du 49ème anniversaire de l'Indépendance (04/07/2011): Passage réussi de Lemchaheb :
par Ziad Salah
Le groupe marocain Lemchaheb a réussi l'épreuve de passage devant le public oranais, ignorant, pour certains, jusqu'à l'existence de la chanson style «ghiwan». Dès l'arrivée de la troupe sur scène, des milliers de gorges ont commencé à clamer « le peuple veut Billal ». Ce qui n'a pas manqué de provoquer une panique, notamment chez les organisateurs. Il a fallu l'intervention de Aoued (Mioued de son vrai nom), vice-président de l'APC d'Oran, pour ramener l'ordre. Il faut signaler que la troupe a un peu impressionné par sa tenue traditionnelle aux couleurs de feu. Mais dès les premières notes de musique, Lemchaheb ont suscité la curiosité du public. Mieux, ils ont réussi même à tétaniser un public venu pour s'éclater sur des sonorités faisant partie de son vécu. Durant les deux premières chansons, les milliers de jeunes qui avaient investi le théâtre de verdure deux heures auparavant sont restés carrément médusés. La prestation de Lemchaheb ne pouvait pas s'éterniser ainsi. Fort de leur métier et surtout de leur expérience, ils ont vite fait appel aux rythmes aux sonorités du bendir notamment. Ainsi, ils ont réussi à faire danser une partie du public. En mobilisant des rythmes africains, ils ont dû toucher une fibre chez des jeunes nés et grandis dans une ambiance dominée par la sonorité raï. Il est à préciser que les textes de Lemchaheb, pourtant dénonçant la hogra et les formes de despotisme, n'ont pas été saisis par l'auditoire. Donc, il fallait jouer surtout sur le registre musical. Même sur ce plan, les plages musicales de cette troupe sont un peu dénudées surtout pour un public nourri par des styles privilégiant la cacophonie. Lemchaheb, programmés avant Bilal, ont tenu pendant une bonne heure. Ce qui est un exploit. Par moments, ils ont pu créer un espace de fusion avec le public. Surtout quand ils ont fait certaines démonstrations musicales très saccadées et très rythmées. Ils se sont retirés au moment où le public a commencé à manifester son impatience. Ils ont été longuement ovationnés. Ce qu'on peut retenir de leur prestation est cette disposition du public à découvrir d'autres styles musicaux. De ce point de vue, le pari des organisateurs, comportant des risques réels, a été relevé.
Un rare interview pour ne pas dire le seul du feu Lamrani Moulay Chérif (Que dieu ait pitié de son âme), ou il étale son parcours avec son groupe Lemchaheb, un débat impressionnant à ne pas rater:
Takassims musicales jouées par le feu Lamrani Moulay Chérif (Que dieu ait pitié de son âme) en l'année 1978, en les écoutant on a l'impression d'être guidé dans des sentinelles de joie et de bonheur, un arc en ciel de musique jaillissant des doigts de la génie musicale. Allah yarmak ya Chérif.